Kürtlerin Kökeni

4152
Yüzüklerin Efendisi romanında yer alan en önemli karakterlerin hangi mitolojilerden alındığını karşılaştırmalı ve detaylı olarak anlatan inceleme-araştırma çalışması "Orta Dünyanın Analizi" çıktı.Yazarından imzalı satın almak için Tıklayın

Kürtlerin, geleneksel olarak İranlı ve Fars kökenli  olduğu kabul edilmektedir. Çünkü Farsça konuşuyorlardı. ve bu nedenle Hint-Avrupalılar olarak,  Ağırlıklı olarak dil bilimciler tarafından geliştirilen  bu hipotezin temeli büyük ölçüde dil değerlendirmeleridir. Gelişmiş, yeni DNA araştırmaları inanılanın  aksine  İnsan Antropolojisi erken  dönemleri ve izlenebilir kökenleri, Kürtlerin ataları  olduğunu gösterir.

Kürtlerin kökeni üzerine ilk olarak Kürt Dili ve Uygarlığı çalışmaları 18. yüzyılda Vatikan’dan gönderilen katolik misyonerler Maurizio Garzoni (1734-1804), Giuseppe Campanile (1762- 1835) tarafından yapılmıştır. the Order of Black Friars ( Kara rahiplerin Emri) isimli tarikat üyesi misyonerler kürtleri hristiyanlaştırmak istemiştir.

1990’ların başlarında “The History and Geography of Human Genes ” ( İnsan Genlerinin tarihi ve coğrafyası ) kitabın yazarı araştırmacı Stanford Üniversitesi Profesörü  Luigi Luca Cavalli-Sforza göçler ve genetik dizilimi , İnsan Antropolojisi üzerine çalışmalarında Kürtler’in kökenine  yeni bir anlayış getirmiştir.

Daha önce dil bilimciler bugünkü İran’ın kuzeydoğusundan kuzeybatısına uzanan bir dizi teori geliştirdiler.

Kuzeybatı İran Kökenli Teorisi : 

Bu teori dil benzerlikleriyle Kürtler’in atalarının Medler olduğunu açıklamaya çalışır. Ancak bir bağ kurulamamış olup birkaç otantik kelime belgelenmiştir. Bu teoriye önderlik eden bilginlerden Alman Antik Roma Tarihçisi Barthold Georg Niebuhr Kürtleri şu şekilde tarif eder : “Yarı Arami ve yarı Medyan-Pers insanlar” (Berlin 1847). Daha sonraları Medlerden gelme teorisini dünyaya duyuran Rus Doğubilimci (oryantalist) Vladimir Fedorovich (1877-1966) olmuştur.

Kuzeydoğu- İran Kökenli Teorisi :

İsveçli Doğubilimci ( Oryantalist)  Prof. Albert Socin ( 1844-1899 ) ” Grundriss der Iranischen Philologie” isimli kitabında Kürtler’in koşullar gereği batıya doğru bireysel olarak göç eden Med kabileleri olduğunu söylemiştir.

Güneybatı-İran Kökenli Teorisi :

Ermeni araştırmacı Garnik Asatrian  Kürtler’in  Orta İran’daki Farslara yakın bir dil konuştuğunu Kürtler’in kökenini bugünkü güneybatı İran olduğunu dile getirmiştir. Ünlü iranolojist Gernot Windfuhr  itiraz ederek bunu kanıtlayacak hiçbir delil olmadığını savunmuştur. Pennsylvania Üniversitesi Doğu Bilimleri  Bölüm Başkanı Ephraim Avigdor Speiser Zagros’ta yaşayan Gutiler olduğunu öne sürmüştür.

Amerikan Antropoloji Birliği, Kürtler’in “ırk” olması bir yana homojen örneklere dahi ulaşılamadığını bildirmiştir.

Disiplinler Arası Yaklaşım

Dil bilimciler ,antropologların ve genetikçilerin vardığı ortak karar şu şekilde olmuştur.

  1. Kürtler ve batı Hazaralılar
  2. Diğer Tüm İranlılar İran’ın merkezindedir.
  3. Hazaralılar Tacikçe  Peştun doğuda (Peştuca konuşanlar)

Yani Kürtler’in Batı İran da anayurtları olmayan İran Dili konuşan Avrasyalı Genetik yapı olarak batı Hazaralılara yakın olarak sınıflandırılmıştır.

Kürtlerin Mitonkondriyal DNA’sı ve (Y-DNA) Y Kromozomuna Genel Bakış

LL Cavalli-Sforza tarafından 1994 yılında bir dizi araştırmaya girişilmiş  hem mitokondriyal DNA hemde Y-DNA ile ilgi 2000  ve 2001 yılında yoğunlaşılmış Y kromozomundaki çeşitlilik üzerine The Eurasian Heartland bölgesi de dahil edilmiştir. Almanya Evrimsel Antropoloji Max Planck Enstitüsü Kürtler ve Yahudiler arasında önemli genetik benzerliklere ulaşmış Kürtler’in ilk atalarının Gernot Windfuhr, Ann Arbor, ve Anatole Klyosov, Boston tarafından r1a1 yani Aryan (  Proto-Hindu-İranlıların ) ırkına  dayanmaktadır.  bkz  tr.wikipedia.org/wiki/Aryan

DNA Araştırması

Batı İran’dan 20 , Türkiye’nin doğusundan 53, ve Türkmenistan’dan 32 , Gürcistan’dan 29 örnek olmak üzere toplam 134 örnek üzerinde yapılan araştırmada  Neolitik dönemde Kürtlerin  yüksek dağlarda ikamet eden çobanların soyundan olabileceği düşünülmektedir. Kürtler’in Anne DNA’sı zaten Avrupa genelinde homojen olarak bulunmaktadır.

kurtlerin-kokeni-genetik

r1a1

Günümüzde Kürtlerde en çok görülen haplo grup olan r1a1’e göre oranları verelim.

Türkiye’de Kırmançi konuşanlar %12,70

Kuzey Irak’taki Müslüman Kürtler %11.60

Ermenilerde %9

Suriyelilerde %10

Lübnanlılarda %9,7

Aşkenazi Yahudilerinde 12.70

Bedevilerde %9,40

SONUÇ

Bu veriler dil bilimcilerin verileri , genetik ,antropolojik, tarihi terminoloji ile birleştirildiğinde ortaya çıkan sonuç  kürtlerin etnik atalarının hem Kürtçe complex’i dedikleri dilin atalarının Avrasyadaki anayurtlarda MÖ yaşadıklarına belirtir. Yapılan paleo genetik araştırmalar sonucu bir atayurt belirlenebildi. Yayılmış bir güneybatı avrasya atayurdu, İran’ın dışında ve guney batısında olan genetik olarak Yahudi ve Ermeniler gibi yakın Doğu ve Avrasya aborjinlerine yakınlar. Kürtleri klasik tezlerdeki gibi bir ortak soya ya da ortak aşirete dayandıramayız. Eski ve orta İran geçmişinden önceki zamanlarda Kürtler’in Ön Atası bulunmamaktadır. Anadolu’nun doğusundan Zagros’un doğusuna kadar o toprakları işlemiş Zaman zaman farklı diller konuşmuş, sadece Farsça konuştukları son dil olmuş  bir  topluluktur.

Not : Konu ile ilgili soruları olan öncelikle makalenin ingilizce orijinal metnini incelesin.

Kaynak : scirp.org/journal/PaperInformation.aspx?paperID=19564

Orijinal Makale : Ferdinand Hennerbichler

Orijinal Makale Kaynak :

References
[1] AAA (American Anthropological Association) (1996). Statement on biological aspects of race. American Journal of Physical Anthropology, 101, 569-570. doi:10.1002/ajpa.1331010408
[2] Adali, S. F. (2009). Ummān-manda and its significance in the first millennium B.C. Ph.D. Thesis, University of Sidney.  ses.library.usyd.edu.au/bitstream/2123/4890/1/sf-adali-2009-thesis.pdf
[3] Al-Zahery, N. et al. (2002). Y-chromosome and mtDNA polymorphisms in Iraq, a crossroad of the early human dispersal and of post-Neolithic migrations. Molecular Phylogenetics and Evolution, 28, 458-472. doi:10.1016/S1055-7903(03)00039-3
[4] Asatrian, G. (2009). Prolegomena to the study of the Kurds. Iran and the Caucasus, 13, 1-58. ia600505 .us. archive.org/14/items/ProlegomenaToTheStudyOfTheKurds/Asatrian_kurds.pdf
[5] Blau, J. (2009). Kurdish language. II. History of Kurdish studies. iranicaonline.org/articles/kurdish-language-ii-history-of-kurdish-studies
[6] Campanile, G. (1818). Storia della regione del Kurdistan e delle sette di regione ivi esistenti. Naples.
[7] Cavalli-Sforza, L. L., Menozzi, P., & Piazza, A. (1994). The History and geography of human genes. Princeton: University Press.
[8] Cinnioglu, C. et al. (2004). Excavating Y-chromosome haplotype strata in Anatolia. Human Genetics, 114, 127-148. doi:10.1007/s00439-003-1031-4
[9] Comas, D. et al. (2000). Georgian and Kurd mtDNA sequence analysis shows a lack of correlation between languages and female genetic lineages. American Journal of Physical Anthropology, 112, 5-16. doi:10.1002/(SICI)1096-8644(200005)112:1<5::AID-AJPA2>3.0.CO;2-Z
[10] Ekins, J. et al. (2005). An updated world-wide characterization of the cohen modal haplotype. American Society of Human Genetics Annual Meeting, Salt Lake City. smgf.org/resources/papers/ASHG2005_Jayne.pdf
[11] Garzoni, M. (1787). Grammatica e vocabolario della lingua Kurda. Rome.
[12] Hennerbichler, F. (2011). The origin of the Kurds. Lecture—Borsdorf. edition winterwork.
[13] Hennerbichler, F. (2010). Die herkunft der kurden. Interdisziplin?re studie. Historisch-anthropologische Studien. Schriftenreihe des Instituts für Historische Anthropologie in Wien. Bd. 23., Frankfurt am Main, Peter Lang Verlag, 247-260.
[14] Klyosov, A. A. (2008). Origin of the Jews via DNA genealogy. Proceedings of the Russian Academy of DNA Genealogy, 1, 54-232.
[15] Klyosov, A. A. (2009a). DNA Genealogy, mutation rates, and some historical evidences written in Y-chromosome. I. Basic principles and the method. Journal of Genetic Genealogy, 5, 186-216.
[16] Klyosov, A. A. (2009b). DNA Genealogy, mutation rates, and some historical evidences written in Y-chromosome. II. Walking the map. Journal of Genetic Genealogy, 5, 217-256.
[17] Klyosov, A. A. (2009c). A comment on the paper: Extended Y chromosome haplotypes resolve multiple and unique lineages of the Jewish priesthood. Human Genetics, 126, 719-724. doi:10.1007/s00439-009-0739-1
[18] Klyosov, A. A. (2011a). The slowest 22 marker haplotype panel (out of the 67 marker panel) and their mutation rate constants employed for calculations timespans to the most ancient common ancestors. Proceedings of the Russian Academy of DNA Genealog, 4, 1240-1257.
[19] Klyosov, A. A. (2011b). DNA genealogy of major haplogroups of Y chromosome (Part 1). Proceedings of the Russian Academy of DNA Genealogy, 4, 1258-1283.
[20] Klyosov, A. A. (2011c). Haplotypes of R1b1a2-P312 and related subclades: Origin and “ages” of most recent common ancestors. Proceedings of the Russian Academy of DNA Genealogy, 4, 1127-1195.
[21] Klyosov, A. A. (2012). Ancient history of the Arbins, bearers of haplogroup R1b, from Central Asia to Europe, 16,000 to 1500 years before present. Advances in Anthropology, in the press.
[22] Landsberger, B. (1943). Die anf?nge der zivilisation in mesopotamien. Ankara Universitesi Fakültesi Dergesi, 2, 1943-1944.
[23] Landsberger, B. (1944). Die geistigen leistungen der sumerer. Ankara Universitesi Fakültesi Dergesi, 3, 1944-1945.
[24] MacKenzie, D. N. (1961). The origins of Kurdish. Transactions of the Philological Society, 86.
[25] Michalowski, P. (1999). Sumer dreams of subartu: Politics and the geographical imagination. In K. van Lerberghe, & G. Voet (Eds.), Languages and Cultures in Contact (pp. 305-315). Leuven.
[26] Michalowski, P. (2000). The life and death of the Sumerian language in comparative perspective. Acta Sumerologica, 22.
[27] Michalowski, P. (2006). The lives of the Sumerian language. In: S. L. Sanders (Ed.), Margins of Writing, Origins of Cultures. The Oriental Institute of the University of Chicago. personal.umich.edu/~piotrm/DIGLOS%7E1.htm
[28] Nasidze, I. (2004). Mitochondrial DNA and Y-chromosome variation in the Caucasus. Annals of Human Genetics, 68, 205-221. doi:10.1046/j.1529-8817.2004.00092.x
[29] Nasidze, I. (2005). MtDNA and Y-chromosome variation in Kurdish groups. Annals of Human Genetics, 69, 401-412. doi:10.1046/j.1529-8817.2005.00174.x
[30] Nebel, A., Filon, D., Brinkmann, B., Majumder, P., Faerman, M., & Oppenheim A. (2001). The Y chromosome pool of Jews as part of the genetic landscape of the Middle East. American Journal of Human Genetics, 69, 1095-1112. doi:10.1086/324070
[31] Nebel, A., Filon, D., Oppenheim, A., & Faerman, M. (2007). The Genetic history of populations in the southern levant as revealed by Y chromosome polymorphisms. British Archaeological Reports (BAR) International Series No. 1603, Oxford: Archaeopress, 257-270.
[32] Nocentini, A. (1993). Power and limits of the genetic classification of languages. The Mankind Quarterly, 33, 265-281.
[33] Nichols, J. (1992). Linguistic diversity in space and time. Chicago: Uni- versity Press.
[34] Niebuhr, B. G. (1847). Vortr?ge über alte Geschichte, an der Universit?t zu Bonn gehalten. Berlin: G. Reimer.
[35] Paul, L. (2008). Kurdish language. iranica.com/articles/kurdish-language-i
[36] Quintana-Murci, L. et al. (2004). Where west meets east: The complex mtDNA landscape of the southwest and central Asian corridor. American Journal of Human Genetics, 74, 827-845. doi:10.1086/383236
[37] Richards, M., et al. (2000). Tracing European founder lineages in the near eastern mtDNA pool. American Journal of Human Genetics, 67, 1251-1276.
[38] Rozhanskii, I. (2010). Evaluation оf the сonvergence оf sets in STR phylogeny and analysis оf the haplogroup R1a1 tree. Proceedings of the Russian Academy of DNA Genealogy, 3, 1316-1324.
[39] Rubio, G. (1999). On the alleged pre-Sumerian substratum. Journal of Cuneiform Studies, 51, 1-16. doi:10.2307/1359726
[40] Semino, O. et al. (2000). The genetic legacy of paleolithic homo sapiens sapiens in extant Europeans: A Y chromosome perspective. Science, 290, 1155-1159.
[41] Socin, A. (1903). Die sprache der Kurden. In W. Geiger, & E. Kuhn (Eds.), Grundriss der Iranischen Philologie. Strassburg: Karl J. Trü- bner.
[42] Soltysiak, A. (2006). Physical anthropology and the “Sumerian problem”. Studies in Historical Anthropology, 4, 145-158.
[43] Speiser, E. A. (1930). Mesopotamian origins: The basic population of the near east. Pennsylvania: University of Pennsylvania Press, 110- 119.
[44] Straus, L. G. (1998). The peopling of Europe: A J.A.R. debate. Journal of Anthropological Research, 54, 399-420.
[45] Weale, M. E. et al. (2001). Armenian Y chromosome haplotypes reveal strong regional structure within a single ethno-national group. Human Genetics, 109, 659-674.
[46] Wells, R. S. et al. (2001). The Eurasian Heartland: A continental perspective on Y-chromosome diversity. Proceedings of the National Academy of Science USA, 98, 10244-10249. doi:10.1073/pnas.171305098
[47] Windfuhr, G. (2011). The Kurdish complex. In F. Hennerbichler (Ed.), The Origin of the Kurds. Lecture—Borsdorf, edition winterwork.
[48] Underhill, P. et al. (2000). Y chromosome sequence variation and the history of human populations. Nature Genetics, 26, 358-361. doi:10.1038/81685
[49] Underhill, P. et al. (2001b). The phylogeography of Y chromosome binary haplotypes and the origins of modern human populations. Annals of Human Genetics, 65, 43-62. doi:10.1046/j.1469-1809.2001.6510043.x
[50] Underhill, P. et al. (2009). Separating the post-Glacial coancestry of European and Asian Y chromosomes within haplogroup R1a. European Journal of Human Genetics, 18, 479-484.
[51] Zadok, R. (1984). The ethno-linguistic character of northwestern Iran and Kurdistan in the neo-Assyrian period. Old City of Jaffa: Archaeological Center Publications.
[52] Zadok, R. (1984). The Elamite onomasticon. Annali/Istituto Universitario Orientale, Naples.

PAYLAŞ
Önceki İçerikMolotof Kokteyli ve Molotov
Sonraki İçerikUzaylılar Tarafından Vücuda Yerleştirilen Mikroçipler
36 yaşındayım. Yıldız Teknik Harita Mühendisliği mezunuyum. Taşınmaz değerlemesi yapıyorum. Bilim,uzay, tarih,arkeoloji konularına ilgi duyuyorum. Ön Türk Tarihini araştırmaktan keyif alıyorum. Yüzüklerin Efendisi ve Türkler üzerine (Orta Dünya'nın Analizi) kitap çalışmam tamamlandı. Yakın zamanda yayımlanacak.

6 YORUMLAR

  1. Emin olun Kürtler saf bir ırk ya da millet olsaydı İngilizler kesin bulurdu. Yavuz Sultan Selim öncesi belgelerde Kürt ismi hiç geçmez. Anayurt olarak gösterilen Avrasya dünyanın 3’te biri. Yok böyle bir şey.

  2. Makaleyi dikkatli okuyun. O bölgede yaşamış ancak ön atası bulunmamaktadır. Aslında bunun sebebi Anadolu’da, İran’da, Suriye’de ve Irak’ta yaşayan Kürtlerin aynı kökenden gelmiyor olması. Bana kalırsa Anadolu’daki Kürtlerin büyük bir kısmı Türk kökenlidir. Ancak bu çalışmada her bölgedeki Kürtler esas alınarak yapılmak zorundaydı.

  3. Translate çevirisi makaleyi ciddi derecede bozmuş
    Ayrıca adminin yorumu oldukça komik olmuş 🙂 Türkiyedeki Türkler ortak bir dna veya atayı paylaşıyor mu ki Trdeki Kürtler de Türk kökenli olsun ? Dediğim gibi çeviri berbat birçok yeri anlamamanızın sebebi bu.Tabi Türkleri katmak olayı çok daha farklı yerlere çeker ve uzatır, Neyse.

  4. Ciddi derecede bozmuş dediğiniz yer neresi? A’yı B mi yapmışız? Yoksa daha farklı bir anlamı var da çevirirken farklı bir noktaya mı getirmişiz? Amerikan Antropoloji Birliği’nin Kürtlere ait homojen örnekler dahi rastlamamış olması aslında İran, Irak ve Türkiye’de yaşayan Kürtlerin aynı kökenden olmadığını kanıtlar. Türkiye’deki Kürtlerin büyük bir kısmının kökeni Türk olabilir. Bu bir fikirdir. İzin verirseniz kendi sitemde fikrimi beyan edebileyim. Fikrimin de bilimsel bir geçerliliği yoktur. Bilimsel geçerliliği olan bilgi zaten makalede. Osman Çataloluk’un Türk’ün Genetik Tarihi kitabını temin ederseniz ortak ataya dayanıyor mu öğrenebilirsiniz. Gerçi sizin gibi insan tiplerini iyi bilirim. Bir siteye girer böyle abuk sabuk yorumlar yapıp kapatır. Ne bir kitap karıştırır ne bir makale okur. Aldığı ingilizce eğitimle övünmek adına da eleştiri yapar. Sizin gibilere hiç cevap vermemek lazım. Ama belki sizin anlayışınızda başka biri bu yorumumu okur da bu cahilce tavrından vazgeçer diye yazdım. Zira ülkenin genelinde sizin gibi çok insan var.

  5. “Kürtlerin mitokondriyel dnası..” Ve “Dna araştırması” bölümlerinde Neolitik dönemde ilk çobanların soyundan gelme ihtimalinin olası olduğundan bahsediliyorken ve Kürtlerin Aryan ırkına dayandığı söyleniyorken sizin Kürtlerin soyunu Türk’lere bağlamanızı komik bulduğumu söylemekte benim fikrim oluyor sizin aksinize ben sizin şahsınza bir söylemde bulunmadım, hakaret etmedim.Ayrıca sırf bulunduğumuz toplumda Kürde karşı hakim olanın Türk olması sebebiyle Türk’ün Kürt’ten eski olması gerektiği yanılgısına düşmeyin.

  6. İlk mesajınızda bu şekilde yazsaydınız böyle bir cevap alırdınız. Mitokondriyal DNA güvenilir değildir. Mutasyona uğrar. Bilgi olarak alırsınız ancak referans alamazsınız. Değişmeden gelen babadan gelen Y-DNA’dır. Y-DNA’da işler daha da karışık. Türkleri hiçbir haplogrup a dahil etmedikleri siyasi amaç güdüldüğü belli olan haplogruplar var. Avrupada en yoğun haplogrup R1b ve R1a
    R1b Keltler, Saksonlar, İtalyanlar ve Basklar. R1a ise Slav, Kurgan ve Aryan deniyor.Türklerin R1a kabul edip ki kurgandan çıkan örneklerden dolayı bunu yakıştırıyorlar. R1b deki uluslar benim aklıma Etrüskleri getirdi. Etrüskler de R1b o kadar yoğunki %60-%70 dolaylarında. Zaten Keltlerin de DNA orijini Basklar kabul ediliyor.( Avrupalı Genetikçiler söylüyor). Bugün Etrüsklerin Türk olduğu DNA Analizi ile kanıtlandı. R1b ile R1a nerede bir araya gelmiş biliyor musunuz? 7500 yıl önce Çatalhöyük’te. Türklerin yaptığı kaya resimlerinin olduğu yerdeki örneklerden elde edilmiş. Aynı kaya resimleri Gobustan ve Altaylarda var. Google dan aratırsanız Çatalhöyük’teki kaya resimlerini görürsünüz. Kısacası Türkler bu hiyerarşide yokmuş gibi gösterilip daha var olalı 1000 yıllık slavı kocaman bir coğrafyanın kökenine dayamak gerçekten saçma. O yüzden sakın aryan falan demeyin. Zira R1a da aryan ile Türkler aynı grupta.

CEVAP VER